Dzisiejszy temat jest moim ulubionym zajęciem, które stosuję każdego dnia. Całe szczęście nie tylko ja, ale każdy z nas. I uwierzcie mi, uczę się jej każdego dnia i jak szewc bez butów chodzi. Tak i mi zdarza się nadal popełniać błędy. Dlatego wiem, jak ważnym aspektem naszego codziennego egzystowania jest Komunikacja, o której mowa. Komunikacja może doprowadzić do określonego celu, albo do zamkniętej drogi. Może również wywołać po drodze niepotrzebne konflikty, stłuczki, rany, złamania i wiele innych nieprzyjemnych sytuacji. Może szybko, sprawnie i skutecznie załatwić sprawę i obrać następny temat.

Pozwolę sobie posłużyć się własnym przykładem. Kilkadziesiąt lat temu, gdy pojawiały się pierwsze GPS przyprawiały o zawrót głowy, kiedy się im ufało i polegało tylko na tej formie komunikacji.

Ustawiliśmy na nawigacji miejsce zwane „celem”. Po kilku godzinach jazdy, zadowoleni, że przybliżamy się do celu, wpatrzeni w jakże zaufaną komunikację natrafiamy na pierwszą przeszkodę tak zwaną „zamknięta droga”. Niestety, ale takiej sytuacji żadne z nas nie planowało i nie było na nią przygotowane. Czego efektem były … tak dobrze myślisz, obwinianie się i oskarżanie, szukając winnego. Adrenalina rosła, gdyż GPS zwariował i nie wiedział jak dalej nas poprowadzić, mapy w samochodzie nie mieliśmy. Czegoś takiego jak piękne autostrady wówczas nie istniały. Więc pozostawała nam jazda między wioskami, niestety ale już po zmroku na tak zwanego „czuja”. Na szczęście tato, który wówczas był kierowcą jako mój bohater (zawsze uważałam go za super kierowcę😊) wziął na siebie ten ciężar i dowiózł całą rodzinę do celu. Ale co się przy tym nasłuchałam …

Powyższa sytuacja zakończyła się sukcesem, aczkolwiek opóźnionym sukcesem. Całe szczęście bez ofiar.

Prowadząc firmę, tworząc rodziny zła komunikacja nie tylko może przynieść ogromne straty, ale często bywa przyczyną upadku tego, na czym nam najbardziej zależy. To komunikacja jest elementem spajającym bądź niszczącym. Komunikacja wpływa na nasze sukcesy i porażki. Komunikacja buduje lub rujnuje małżeństwa. Dlatego umiejętne posługiwanie się komunikacją, traktowanie jej jako nieodłączny element życia, prowadzący do budowania relacji powinno stać się naszym „przyjacielem”, na którego należy zwracać szczególną uwagę. Mając świadomość, że nasza komunikacja, która dla nas wydaje się zrozumiała i rzeczowa może dla odbiorcy stanowić zupełnie inne znaczenie, przyczyni się do zmiany naszego sposobu komunikowania się. Im większa świadomość, że coś, co komunikujemy nie zawsze zostanie przez odbiorcę odebrane jako te znaczenie, które chcieliśmy przekazać, tym większa chęć uczenia się komunikacji na różne sposoby. Im więcej osób, tym różna forma komunikacji.

W naszej firmie jest jedna osoba, która nie załatwi wielu spraw, gdy nie otrzyma informacji na maila. Ta forma komunikacji nie wszystkim pasuje, gdyż niektórzy wolą szybko, sprawnie i bez zbędnych ceregieli. Ucząc się języka komunikacji innej osoby, łatwiej i przyjemniej jak również znacznie szybciej będziemy w stanie załatwić większość spraw. Należy zwrócić uwagę, że dzięki tak sprawnej komunikacji nikt nie dozna uszczerbku na zdrowiu, mam na myśli niepotrzebnych kłótni, oskarżeń, ocen i krytyki. Tyle ile osobowości, tyle języków komunikacji. Sangwinik chcący szybko załatwić sprawę, może mówić chaotycznie, nie składniowo, i co gorsza będzie mówił szybciej niż myślał. Co niestety wpłynie na nieczytelny przekaz dla odbiorcy. Sangwinikowi wydawać się będzie, że to takie proste, ale odbiorca będący analitykiem, wsłuchujący się w wypowiedzi sangwinika wyłapie każde jedno słowo i będzie szukał zrozumienia. Efekt końcowy. Kłótnie i szybkie wejście w oskarżanie się wzajemne. Sposób komunikowania spokojny, precyzyjny melancholika, będzie irytował choleryka, który chce usłyszeć TAK. TAK. NIE. NIE. Koniec kropka. Choleryk człowiek czynu, będzie chciał jak najszybciej, rzeczowo usłyszeć komunikat a melancholik będzie się zastanawiał jak ubrać słowa w zdania, by były zrozumiałe. To może być albo komiczne, albo dramatyczne.

Kiedy Komunikacja staje się skuteczna? Wtedy, kiedy odbiorca rozumie sytuację zgodnie z zamierzeniami nadawcy. Jak tego dokonać, nie mając czarodziejskiej różdżki? Należy komunikację potraktować z odpowiednią kulturą i o tej kulturze kilka rad poniżej.

Cechy dobrej komunikacji.

  •  Pytaj zespół o zdanie
  • Asertywnie wyrażaj swoje myśli
  • Wyrażaj swoje myśli, uczucia w sposób jasny, prosty, nie oceniający i nie krytykujący
  • Słuchaj efektywnie
  • Wypowiadaj językiem „ja”, np. „czuję, że…”, „uważam, że …”, „jest mi przykro, z powodu …”

Zasady dobrej komunikacji w zespole.

  •  Pytaj zespół o zdanie
  • Organizujcie spotkania zespołowe, podczas których będą omawiane plany i zmiany
  • Chwal, chwal za dobrze wykonywaną pracę
  • Przekazuj informacje zwrotne o efektach pracy indywidualnej i zespołowej
  • Komunikuj się wprost, nie stosuj aluzji, niedomówień
  • Wyjaśniaj nieporozumienia, bądź gotowy na rozwiązywanie konfliktów

Zachowania pozytywnie związane z realizacją zadań.

  •  Odkrywanie – przedstawienie nowych pomysłów lub nowego spojrzenia na dany problem czy cel, np. „może moglibyśmy spojrzeć na tę sprawę tak …”
  • Wiązanie – znajdowanie związków między pomysłami lub propozycjami pochodzącymi od różnych członków grupy, np. „to o czym mówił wcześniej Tomek i to co Ty teraz mówisz, to dwa różne podejścia do tej samej sprawy …”
  • Porządkowanie – wyjaśnienie lub porządkowanie pomysłów wysuwanych przez innych członków grup, np. „czy chodzi ci o to, że …”
  • Ponaglanie – ponaglanie grupy do działania lub podejmowania decyzji, pobudzenie do większej efektywności, np. „przez ostatnie pół godziny zapoznaliśmy się z różnymi punktami widzenia. Teraz nadszedł czas na podjęcie decyzji.”
  • Udzielanie informacji – np. „według mnie…”, „słyszałem, że …”, „czytałem …”
  • Szukanie informacji – np. „czy ktoś wie…”
  • Wyrażanie opinii – np. „myślę, że…”
  • Pytanie o opinię – np. „co o tym sądzisz …”

 Zachowania wspierające kontakty pomiędzy ludźmi.

  •  Zachęcanie – okazywanie ciepła i zrozumienia, np. „Asiu, wydaje mi się, że jest to dla Ciebie ważne. Przedstawiłaś kilka świetnych pomysłów.”
  • Godzenie – próby łagodzenia sytuacji konfliktowych, np. „nie sądzę, żeby było to adresowane do kogoś osobiście.”
  • Obserwowanie – dzielenie się obserwacjami o funkcjonowaniu grupy, próby poprawy stosunków w grupie, np. „Zdaje się, że grupa jest w tym miejscu podzielona.”
  • Nawiązanie komunikacji – troska o udział wszystkich, zachęcanie biernych członków grupy do aktywności, np. „Robert, co Ty o tym sądzisz?”
  • Przypomnienie reguł – podkreślanie reguł i celów grupowych, aby zwiększyć efektywność pracy w grupie, np. „nie mówmy wszyscy na raz”
  • Wspieranie – akceptacja oraz wspieranie pomysłów i zachowań innych osób, np. „zgadzam się z tym.”
  • Łagodzenie napięć – łagodzenie napięć przez mądre stosowanie humoru.

Bariery w komunikacji.

  •  Różnica poglądów
  • Różne stany emocjonalne
  • Gniew
  • Zazdrość
  • Strach
  • Brak zaufania do partnera
  • Zła interpretacja
  • Oskarżanie i osądzanie
  • Narzucanie własnego zdania
  • Proroctwo
  • Krytykowanie
  • Stereotypy

Zachowania utrudniające efektywne funkcjonowanie w grupie.

  •  Agresja – usilne forsowanie własnego punktu widzenia, przeciwstawianie się, atakowanie innych.
  • Zależność – identyfikacja z silnymi osobowościami, niechęć do zajmowania własnego stanowiska.
  • Dominacja – dążenie do uzyskania władzy lub przewagi, próby kontrolowania bądź manipulowania innymi.
  • Blokowanie – nadmierny upór, bezsensowne sprzeczanie się, powracanie do kwestii już rozwiązanych.
  • Szukanie współczucia – dążenie do pozyskania współczucia przez wyrażanie poczucia zagrożenia lub niskiej własnej wartości.

Blokady komunikacyjne (T. Gordon)

  1.  Nakazywanie, komenderowanie, polecanie, np. „przestań się użalać i weź się do roboty”.
  2. Ostrzeganie, groźba, np. „jeżeli nie będziesz dużo pracował, nie masz co marzyć o awansie w tej firmie”.
  3. Moralizowanie, głoszenie kazań, np. „wiesz dobrze, że z chwilą, gdy przychodzisz do pracy twoim zadaniem jest działanie”.
  4. Doradzanie, sugerowanie, proponowanie rozwiązań, np. „musisz lepiej zaprogramować sobie dzień. Wówczas uda ci się wszystko wykonać”.
  5. Pouczanie, robienie wykładu, dostarczanie argumentów, np. „przyjrzyjmy się faktom. Pamiętaj, że do końca miesiąca pozostało 12 dni i tyle tylko ci zostało na wykonanie tego zadania”.
  6. Osądzanie, krytykowanie, dezaprobata, np. „jesteś po prostu leniwy, albo lubisz odkładać wszystko na ostatnią chwilę”
  7. Obrzucanie wyzwiskami, wyśmiewanie, ośmieszanie, np. „zachowujesz się jak małolat, a nie jak kandydat na handlowca”
  8. Interpretowanie, analizowanie, diagnozowanie, np. „starasz się po prostu wykręcić od wykonania tego zadania”.
  9. Chwalenie, aprobowanie, np. „jesteś naprawdę bardzo zdolnym młodym człowiekiem. Jestem przekonany, że dasz sobie z tym radę”.
  10. Uspokajanie, okazywanie współczucia, pocieszanie, np. „nie jesteś jedyny, który to przeżywa. Ja miałem takie same problemy z trudnymi zadaniami”.
  11. Wypytywanie, krzyżowy ogień pytań, np. „czy uważasz, że zadanie jest za trudne? Ile czasu mu już poświęciłeś? Ile godzin dziennie na to poświęcasz?”
  12. Odwracanie uwagi, dowcipkowanie, zabawianie, np. „porozmawiajmy o czymś przyjemniejszym. Teraz nie czas o tym mówić. Wydaje mi się, że ktoś wstał dziś lewą nogą”.

 

Komunikacja to nie tylko przekaz werbalny, ale również słuchanie i słyszenie. I tym wyrazem komunikacji zajmiemy się już za tydzień.

Ps. Jeśli w Twojej firmie brakuje zdrowej komunikacji możesz mnie do niej zaprosić. Przyjadę, poćwiczymy, wyjadę a Wy swoją komunikację poprawicie.

Tym czasem przesyłam Ci uściski i życzę cudnego tygodnia

Sylwia 😊